1 إنّ فى الخمول لراحة : براستى كه آسايش در گمنامى است . 2 إنّ فى الشّرّ لوقاحة : براستى كه بى شرمى در شرّ و زشتى است . 3 إنّ فى القنوع لغناء : براستى كه در قناعت توانگرى است إنّ فى الحرص لعناء : براستى كه در حرص رنج است 4 إنّ حسن العهد من الأيمان : براستى كه خوش پيمانى از ايمان است . 5 إنّ حسن التّوكّل لمن صدق الإيقان : براستى كه نيكوئى توكّل بر خدا از درستى يقين است . 6 إنّ أعجل العقوبة عقوبة البغى : براستى كه تندترين كيفر ( ى كه به انسان مى رسد ) كيفر ستمكارى است 7 إنّ أسوء المعاصى مغبّة الغىّ : براستى كه بدترين گناهان نتيجه و عاقبت گمراهى است 8 إنّ أسرع الخير ثوابا البرّ : براستى كه شتاب كننده‌ترين خيرها از جهت عاقبت خوبى با مردم است . 9 إنّ أحمد الأمور عاقبة الصّبر : براستى كه ستوده‌ترين كارها از نظر پايان صبر و شكيب است ( كه انسان با شاهد آرزو هم آغوش گردد ) . 10 إنّ أسرع الشّرّ عقابا الظّلم : براستى كه پر شتاب ترين بدى ها از حيث كيفر ستمكارى است 11 إنّ أفضل أخلاق الرّجال الحلم : براستى كه برترين خوى هاى مردان حلم و بردبارى است . 12 إنّ أعظم المثوبة مثوبة الإنصاف : براستى كه بزرگترين پاداش پاداش عدل و انصاف است . 13 إنّ أزين الأخلاق الورع العفاف : براستى كه آراسته‌ترين خوها پاكدامنى و عفاف است . 14 إنّ أدنى الرّياء شرك : براستى كه پائين و كمترين مراتب ريا شرك به خدا است . 15 إنّ ذكر الغيبة شرّ الإفك : براستى كه غيبت كردن از مردم بدترين بهتان است ( زيرا شخص وارد غيبت مردم كه شد ممكن است دروغها و بهتانهاى بيشترى در بارهء اشخاص به زبانش جارى گردد در صورتى كه بهتان گاهى يكى بيش نيست ) . 16 إنّ إعطاء هذا المال قنية و إنّ إمساكه فتنة : براستى كه اين مال و ثروت دنيا را بخشيدنش ذخيره است ( يعنى توشه و اندوخته براى آخرت است ) و همانا كه نگاهداشتن آن و دريغ از بخشيدنش فتنه و بلا است ( يعنى